прыкі́нуты
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыкі́нуты |
прыкі́нутая |
прыкі́нутае |
прыкі́нутыя |
| Р. |
прыкі́нутага |
прыкі́нутай прыкі́нутае |
прыкі́нутага |
прыкі́нутых |
| Д. |
прыкі́нутаму |
прыкі́нутай |
прыкі́нутаму |
прыкі́нутым |
| В. |
прыкі́нуты (неадуш.) прыкі́нутага (адуш.) |
прыкі́нутую |
прыкі́нутае |
прыкі́нутыя (неадуш.) прыкі́нутых (адуш.) |
| Т. |
прыкі́нутым |
прыкі́нутай прыкі́нутаю |
прыкі́нутым |
прыкі́нутымі |
| М. |
прыкі́нутым |
прыкі́нутай |
прыкі́нутым |
прыкі́нутых |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прыкі́нуты
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыкі́нуты |
прыкі́нутая |
прыкі́нутае |
прыкі́нутыя |
| Р. |
прыкі́нутага |
прыкі́нутай прыкі́нутае |
прыкі́нутага |
прыкі́нутых |
| Д. |
прыкі́нутаму |
прыкі́нутай |
прыкі́нутаму |
прыкі́нутым |
| В. |
прыкі́нуты (неадуш.) прыкі́нутага (адуш.) |
прыкі́нутую |
прыкі́нутае |
прыкі́нутыя (неадуш.) прыкі́нутых (адуш.) |
| Т. |
прыкі́нутым |
прыкі́нутай прыкі́нутаю |
прыкі́нутым |
прыкі́нутымі |
| М. |
прыкі́нутым |
прыкі́нутай |
прыкі́нутым |
прыкі́нутых |
Кароткая форма: прыкі́нута.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прыкі́нуты
1. прибро́шенный, прики́нутый;
2. прики́нутый, наба́вленный;
3. прики́нутый;
1-3 см. прыкі́нуць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прибро́шенный прыкі́нуты, падкі́нуты.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)