прыкла́дзены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыкла́дзены прыкла́дзеная прыкла́дзенае прыкла́дзеныя
Р. прыкла́дзенага прыкла́дзенай
прыкла́дзенае
прыкла́дзенага прыкла́дзеных
Д. прыкла́дзенаму прыкла́дзенай прыкла́дзенаму прыкла́дзеным
В. прыкла́дзены (неадуш.)
прыкла́дзенага (адуш.)
прыкла́дзеную прыкла́дзенае прыкла́дзеныя (неадуш.)
прыкла́дзеных (адуш.)
Т. прыкла́дзеным прыкла́дзенай
прыкла́дзенаю
прыкла́дзеным прыкла́дзенымі
М. прыкла́дзеным прыкла́дзенай прыкла́дзеным прыкла́дзеных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыкла́дзены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыкла́дзены прыкла́дзеная прыкла́дзенае прыкла́дзеныя
Р. прыкла́дзенага прыкла́дзенай
прыкла́дзенае
прыкла́дзенага прыкла́дзеных
Д. прыкла́дзенаму прыкла́дзенай прыкла́дзенаму прыкла́дзеным
В. прыкла́дзены (неадуш.)
прыкла́дзенага (адуш.)
прыкла́дзеную прыкла́дзенае прыкла́дзеныя (неадуш.)
прыкла́дзеных (адуш.)
Т. прыкла́дзеным прыкла́дзенай
прыкла́дзенаю
прыкла́дзеным прыкла́дзенымі
М. прыкла́дзеным прыкла́дзенай прыкла́дзеным прыкла́дзеных

Кароткая форма: прыкла́дзена.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыкла́дзены

1. прило́женный;

2. прило́женный;

3. прило́женный;

4. разг. приба́вленный, при́вранный;

1-4 см. прылажы́ць 1-3, 5

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прило́женный

1. прыкла́дзены;

2. прыкла́дзены, прыба́ўлены, дада́дзены;

3. прыкла́дзены;

4. дастасава́ны, дапасава́ны, прыме́нены; см. приложи́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

РАЎНАДЗЕ́ЙНАЯ сістэмы сіл, сіла, якая аказвае на цвёрдае цела такое ж механічнае дзеянне, як і дадзеная сістэма сіл, што прыкладзены да цела. Р. сістэмы n сіл R = i = 1 n Fi , дзе Fi — адна з сіл, што дзейнічаюць на цела, i = 1, 2, ..., n. У найпрасцейшых выпадках, калі сілы прыкладзены да аднаго пункта або размешчаны ў адной плоскасці, Р. можна знайсці, карыстаючыся правілам паралелаграма. Р. мае не кожная сістэма сіл: напр., пара сіл або 2 сілы, якія не ляжаць у адной плоскасці, Р. не маюць.

т. 13, с. 377

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ві́льчык, ‑а, м.

Верхні стык даху, страхі; канёк. Першая абора была ўжо пакрыта: вільчык прыкладзены кастрыцай, са страхі спушчана ўсё пазаддзе. Сабаленка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

biliegend a дада́ны, прыкла́дзены

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

апліке́

(фр. appliqué, ад лац. applicatus = прыкладзены)

1) накладное серабро;

2) металічныя вырабы, пакрытыя тонкім слоем серабра.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

nliegend

1. a укла́дзены

2. adv канц. з уклада́ннем, прыкла́дзены (пры гэ́тым)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

«ГУ́ТАРКА СТАРО́ГА ДЗЕ́ДА»,

ананімны вершаваны твор бел. л-ры 19 ст. Напісаны ў пач. 1861. Надрукаваны ў выглядзе агітацыйнай брашуры Б.​Шварцэ, А.​Белакозам, Грынявіцкім у беластоцкай падп. друкарні напярэдадні паўстання 1863—64. Вядомыя 2 выданні: каб увесці ў зман цэнзуру, на тытуле аднаго пазначана Познань, другога — Парыж. Да аднаго з выданняў прыкладзены бел. верш У.​Сыракомлі «Добрыя весці». Публікавалася ў львоўскай газ. «Dziennik literacki» («Літаратурны дзённік». 1861. № 89), распаўсюджвалася ў рукапісах і літаграфічна. Выкрывала царскія парадкі, заклікала бел. сялян падтрымліваць польскі вызв. рух. Складальнікі — шляхецкія рэвалюцыянеры — дапускалі ідэалізацыю мінулага Рэчы Паспалітай, заклікалі да класавага міру ў імя нац. адзінства. У навук. л-ры аўтарам «Гутаркі...» называлі В.​Каратынскага, У.​Сыракомлю, В.​Дуніна-Марцінкевіча.

Публ.:

Беларуская літаратура XIX ст.: Хрэстаматыя. 2 выд. Мн., 1988;

Каратынскі В. Творы. 2 выд. Мн., 1994.

Літ.:

Кісялёў Г. Сейбіты вечнага. Мн., 1963. С. 136—145;

Революционная Россия и революционная Польша. М., 1967. С. 39—63;

Александровіч С.Х. Пуцявіны роднага слова. Мн., 1971. С. 19—21.

Г.​В.​Кісялёў.

т. 5, с. 549

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)