прыдуманы - Пошук

прыду́маны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прыду́маны	прыду́маная	прыду́манае	прыду́маныя
Р.	прыду́манага	прыду́манай прыду́манае	прыду́манага	прыду́маных
Д.	прыду́манаму	прыду́манай	прыду́манаму	прыду́маным
В.	прыду́маны (неадуш.) прыду́манага (адуш.)	прыду́маную	прыду́манае	прыду́маныя (неадуш.) прыду́маных (адуш.)
Т.	прыду́маным	прыду́манай прыду́манаю	прыду́маным	прыду́манымі
М.	прыду́маным	прыду́манай	прыду́маным	прыду́маных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыду́маны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прыду́маны	прыду́маная	прыду́манае	прыду́маныя
Р.	прыду́манага	прыду́манай прыду́манае	прыду́манага	прыду́маных
Д.	прыду́манаму	прыду́манай	прыду́манаму	прыду́маным
В.	прыду́маны (неадуш.) прыду́манага (адуш.)	прыду́маную	прыду́манае	прыду́маныя (неадуш.) прыду́маных (адуш.)
Т.	прыду́маным	прыду́манай прыду́манаю	прыду́маным	прыду́манымі
М.	прыду́маным	прыду́манай	прыду́маным	прыду́маных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыду́маны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прыду́маны	прыду́маная	прыду́манае	прыду́маныя
Р.	прыду́манага	прыду́манай прыду́манае	прыду́манага	прыду́маных
Д.	прыду́манаму	прыду́манай	прыду́манаму	прыду́маным
В.	прыду́маны (неадуш.) прыду́манага (адуш.)	прыду́маную	прыду́манае	прыду́маныя (неадуш.) прыду́маных (адуш.)
Т.	прыду́маным	прыду́манай прыду́манаю	прыду́маным	прыду́манымі
М.	прыду́маным	прыду́манай	прыду́маным	прыду́маных

Кароткая форма: прыду́мана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыду́маны

1. приду́манный;

2. приду́манный, вы́думанный, сочинённый, измы́шленный;

3. примы́шленный;

1-3 см. праду́маць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыду́маны, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад прыдумаць.

2. у знач. прым. Які не існуе ў сапраўднасці; штучны, надуманы. Усё, што так занепакоіла ноччу, здалося прыдуманым страхам. Арабей.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыду́маны ersónnen; erfúnden

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

изобретённый вы́найдзены; прыду́маны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

приду́манный прыду́маны, мног. папрыдумля́ны, папрыду́мваны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ГАМА́К (франц. hamac ад індзейскага),

падвясны ложак, сплецены ў выглядзе сеткі, для сну і адпачынку на свежым паветры. Прыдуманы індзейцамі трапічных лясоў Паўд. Амерыкі. Атрымаў сусветнае пашырэнне.

т. 5, с. 9

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

áusgeklügelt a прыду́маны; хітрава́ты

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

Verbum