прыдзве́рнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. прыдзве́рнік прыдзве́рнікі
Р. прыдзве́рніка прыдзве́рнікаў
Д. прыдзве́рніку прыдзве́рнікам
В. прыдзве́рніка прыдзве́рнікаў
Т. прыдзве́рнікам прыдзве́рнікамі
М. прыдзве́рніку прыдзве́рніках

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыдзве́рнік м. кніжн. Pförtner m -s, -, Schlíeßer m -s, -, Tórhüter m -s, -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Pförtner m -s, - вахцёр, швейца́р, прыдзве́рнік

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)