пры́віднасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пры́віднасць |
| Р. |
пры́віднасці |
| Д. |
пры́віднасці |
| В. |
пры́віднасць |
| Т. |
пры́віднасцю |
| М. |
пры́віднасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пры́віднасць ж. при́зрачность
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пры́віднасць, ‑і, ж.
Уласцівасць прывіднага (у 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пры́відны, -ая, -ае.
1. Які з’яўляецца прывідам, параджэннем хворага ўяўлення.
П. малюнак.
2. перан. Які існуе ва ўяўленні; несапраўдны.
Прывіднае шчасце.
|| наз. пры́віднасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
zawodność
ж. падманлівасць; падманнасць; прывіднасць; ілюзорнасць
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
при́зрачность
1. пры́віднасць, -ці ж.; (обманчивость) падма́нлівасць, -ці ж., падма́ннасць, -ці ж.;
2. (воображаемость) уя́ўнасць, -ці ж.; (нереальность) нерэа́льнасць, -ці ж.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Vanitas pulchritudo
Прыгажосць ‒ прывіднасць.
Красота ‒ призрачность.
бел. Краса да вянца, а розум да канца. Не красата чалавека красіць, а характар. На харошага глядзець хораша, а з разумным жыць лёгка. Краса прыглядзіцца, а розум прыгадзіцца.
рус. Красота приглядится, а ум вперёд пригодится. Не ищи красоты, ищи доброты. Красота до вечера, а доброта навек.
фр. Bonté dépasse la beauté (Доброта превосходит красоту).
англ. Beauty is but skin deep (Красота не глубже кожи). Beauty is a blossom (Красота ‒ это цветок).
нем. Schön Gestalt verliert sich bald (Прекрасная форма вскоре теряется). Schönheit kann man nicht essen (Красоту нельзя есть).
Шасцімоўны слоўнік прыказак, прымавак і крылатых слоў (1993, правапіс да 2008 г.)