пру́скі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пру́скі пру́ская пру́скае пру́скія
Р. пру́скага пру́скай
пру́скае
пру́скага пру́скіх
Д. пру́скаму пру́скай пру́скаму пру́скім
В. пру́скі (неадуш.)
пру́скага (адуш.)
пру́скую пру́скае пру́скія (неадуш.)
пру́скіх (адуш.)
Т. пру́скім пру́скай
пру́скаю
пру́скім пру́скімі
М. пру́скім пру́скай пру́скім пру́скіх

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пру́скі гіст. prußisch

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

прусакі́, -о́ў, адз.а́к, -а́, м.

Ураджэнцы або жыхары Прусіі, былой нямецкай правінцыі.

|| ж. пруса́чка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак (разм.).

|| прым. пру́скі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

фра́нка-пру́скі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. фра́нка-пру́скі фра́нка-пру́ская фра́нка-пру́скае фра́нка-пру́скія
Р. фра́нка-пру́скага фра́нка-пру́скай
фра́нка-пру́скае
фра́нка-пру́скага фра́нка-пру́скіх
Д. фра́нка-пру́скаму фра́нка-пру́скай фра́нка-пру́скаму фра́нка-пру́скім
В. фра́нка-пру́скі (неадуш.)
фра́нка-пру́скага (адуш.)
фра́нка-пру́скую фра́нка-пру́скае фра́нка-пру́скія (неадуш.)
фра́нка-пру́скіх (адуш.)
Т. фра́нка-пру́скім фра́нка-пру́скай
фра́нка-пру́скаю
фра́нка-пру́скім фра́нка-пру́скімі
М. фра́нка-пру́скім фра́нка-пру́скай фра́нка-пру́скім фра́нка-пру́скіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ру́ска-пру́скі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ру́ска-пру́скі ру́ска-пру́ская ру́ска-пру́скае ру́ска-пру́скія
Р. ру́ска-пру́скага ру́ска-пру́скай
ру́ска-пру́скае
ру́ска-пру́скага ру́ска-пру́скіх
Д. ру́ска-пру́скаму ру́ска-пру́скай ру́ска-пру́скаму ру́ска-пру́скім
В. ру́ска-пру́скі (неадуш.)
ру́ска-пру́скага (адуш.)
ру́ска-пру́скую ру́ска-пру́скае ру́ска-пру́скія (неадуш.)
ру́ска-пру́скіх (адуш.)
Т. ру́ска-пру́скім ру́ска-пру́скай
ру́ска-пру́скаю
ру́ска-пру́скім ру́ска-пру́скімі
М. ру́ска-пру́скім ру́ска-пру́скай ру́ска-пру́скім ру́ска-пру́скіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Прускі мур, гл. Фахверк

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Прускі саюз 10/309

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

«ПРУ́СКІ МУР»,

спецыфічны тып агараджальнай канструкцыі будынкаў (фахверка) на Беларусі. Аснову канструкцыі складаў драўляны каркас з верт. стоек, злучаных гарыз. бэлькамі, раскосамі і крыжовымі сувязямі. Прамежкі паміж элементамі каркаса запаўнялі каменем, цэглай або глінай, часта атынкоўвалі і бялілі, а каркас пакідалі адкрытым, і ён утвараў на паверхні сцен характэрны дэкар. малюнак.

Тэхніка «П.м.» запазычана з Зах. Еўропы. Пашырана ў 15—17 ст. у буд-ве пераважна малапавярховых абарончых збудаванняў (брама замка ў в. Астрашыцкі Гарадок Мінскага р-на), жылых, гасп. і вытв. будынкаў. У 18 ст. дэкар. матывы «П.м.» выкарыстоўваліся для аздаблення сцен манум. драўляных будынкаў (брама Пінскага замка). У тэхніцы «П.м.» да пач. 20 ст. пабудаваны жылыя дамы ў вёсках Грозаў Капыльскага, Заазер’е Нясвіжскага р-наў Мінскай вобл., гасп. пабудова ў в. Манькавічы Столінскага р-на Брэсцкай вобл., вадзяны млын у в. Гервяты Астравецкага р-на Гродзенскай вобл. і інш.

Ю.​А.​Якімовіч.

Жылы дом, пабудаваны ў тэхніцы «прускага муру» ў вёсцы Заазер’е Нясвіжскага раёна Мінскай вобл. Пач. 20 ст.

т. 13, с. 52

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

пру́сский ист. пру́скі.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

prußisch a пру́скі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)