ПРУ́ГКАЯ ДЭФАРМА́ЦЫЯ,
змена формы і памераў цела пад уздзеяннем знешніх сіл, якая знікае пасля ўстаранення ўздзеяння. Падпарадкоўваецца Гука закону. Гл. ў арт. Дэфармацыя.
т. 13, с. 47
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
мембра́на, -ы, мн. -ы, -ра́н, ж.
Пругкая перапонка, тонкая металічная пласцінка, здольная вагацца.
М. тэлефона.
|| прым. мембра́нны, -ая, -ае і мембра́навы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пру́гкі
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пру́гкі |
пру́гкая |
пру́гкае |
пру́гкія |
| Р. |
пру́гкага |
пру́гкай
пру́гкае |
пру́гкага |
пру́гкіх |
| Д. |
пру́гкаму |
пру́гкай |
пру́гкаму |
пру́гкім |
| В. |
пру́гкі (неадуш.)
пру́гкага (адуш.) |
пру́гкую |
пру́гкае |
пру́гкія (неадуш.)
пру́гкіх (адуш.) |
| Т. |
пру́гкім |
пру́гкай
пру́гкаю |
пру́гкім |
пру́гкімі |
| М. |
пру́гкім |
пру́гкай |
пру́гкім |
пру́гкіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
перапо́нка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак, ж.
Тонкая пругкая плёнка, якая з’яўляецца перагародкай, абалонкай у жывым арганізме.
Барабанная п.
Плавальная п.
|| прым. перапо́начны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пру́гкі, -ая, -ае.
1. Спружыністы, які прымае першапачатковую форму пасля сціскання або згінання.
П. мяч.
Пругкія мускулы.
2. Пра рухі: моцны і плаўны.
П. крок.
Пругкая паходка.
|| наз. пру́гкасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
рысо́ра, -ы, мн. -ы, рысо́р, ж.
Пругкая гнутая стальная паласа (або прыстасаванне з такіх палос) паміж воссю і кузавам экіпажа, аўтамабіля, вагона і пад., якая змякчае штуршкі пры яздзе.
|| прым. рысо́рны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
КАРТ (англ. cart),
спартыўны мікралітражны аўтамабіль (мікрааўтамабіль). Асаблівасці: двухтактавы рухавік размяшчаецца каля задняй восі, адсутнічаюць кузаў, дыферэнцыял і пругкая падвеска колаў. Выкарыстоўваецца для спаборніцтваў (картынгу) на невял. пляцоўках. Найб. скорасць на прамалінейных адрэзках шляху да 150 км/гадз.
т. 8, с. 101
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ДАМА́СКАЯ СТАЛЬ,
1) тое, што булат.
2) Пругкая і цвёрдая ўзорыстая сталь, якую атрымліваюць кавальскай зваркай сплеценых стальных (з рознай колькасцю вугляроду) палос, або дроту. Назва — ад г. Дамаск, дзе вытв-сць сталі была развіта ў сярэдневякоўі, часткова і ў новы час.
т. 6, с. 26
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
МАСТЫХІ́Н (ад італьян. mestichino),
тонкая пругкая стальная (радзей з рогу) пласціна ў выглядзе лапаткі ці нажа. Выкарыстоўваецца ў алейным жывапісе для выдалення фарбаў з асобных участкаў палатна, нанясення грунту, дадатковага перацірання фарбаў, ачышчэння палітры. Часам М. наносяць фарбу роўным тонкім слоем або рэльефным мазком.
т. 10, с. 202
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
спружы́на, -ы, мн. -ы, -жы́н, ж.
1. Пругкая металічная палоска ці дрот і пад., выгнутыя пераважна спіраллю, што служыць для змяншэння сілы ўдараў, прывядзення ў рух механізмаў і інш.
С. ў гадзінніку.
Дзвярная с.
2. перан., чаго або якая. Рухаючая сіла чаго-н.
Унутраныя спружыны ўчынкаў.
|| прым. спружы́нны, -ая, -ае (да 1 знач.).
Спружынная канапа (са спружынамі).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)