приложити

Том: 28, старонка: 328.

img/28/28-328_1822_Приложити.jpg

Гістарычны слоўнік беларускай мовы (1982–2017)

Прылажы́цца ’набыць навык’: не магла прылажыцца па‑руску гаварыць (смарг., Сл. ПЗБ). Да прылажы́ць < лажы́ць (гл.) з пашырэннем семантыкі. Параўн. укр. приложи́ти ’прыстасаваць’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)