прерыва́ть несов.

1. (приостанавливать какое-л. действие) перапыня́ць;

2. (чью-л. речь) перабіва́ць; перапыня́ць;

3. техн. перарыва́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прерыва́ться

1. (приостанавливаться) перапыня́цца;

2. страд. перапыня́цца; перабіва́цца; перарыва́цца; см. прерыва́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

разлуча́ць несов.

1. разлуча́ть;

2. (прерывать контакт) разъединя́ть;

3. разделя́ть; см. разлучы́ць 3

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перапыня́ць несов.

1. прерыва́ть; перебива́ть;

2. (прекращать движение) приостана́вливать; остана́вливать, заде́рживать;

1, 2 см. перапыні́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перарыва́ць I несов.

1. перерыва́ть;

2. (временно приостанавливать) прерыва́ть; (говорящего — ещё) перебива́ть;

3. (разрывать во множестве) перерыва́ть;

1-3 см. перарва́ць

перарыва́ць II несов. (рылом — о животных) перерыва́ть; см. перары́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пресека́ть несов.

1. (прерывать связь) перарыва́ць, перапыня́ць;

2. (прекращать) спыня́ць; (класть конец) кла́сці кане́ц (чаму-небудзь); (уничтожать) знішча́ць; выкараня́ць;

пресека́ть разгово́ры спыня́ць размо́вы;

пресека́ть злоупотребле́ния кла́сці кане́ц злоўжыва́нням, спыня́ць злоўжыва́нні; см. пресе́чь;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

спыня́ць несов.

1. (прекращать движение) остана́вливать;

2. (сдерживать, запрещать что-л.) прекраща́ть, остана́вливать, прерыва́ть, пресека́ть;

3. перен. (внимание, взгляд и т.п. на ком-, чём-л.) остана́вливать;

4. (лошадь) оса́живать, остана́вливать;

1-4 см. спыні́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перабіва́ць несов.

1. в разн. знач. перебива́ть;

2. (разбивать во множестве) перебива́ть, перекола́чивать;

3. (ломать ударом) перебива́ть, перешиба́ть;

4. перегора́живать;

5. (приостанавливать, мешать нормальному развитию чего-л.) перебива́ть, прерыва́ть;

6. (прибивать иначе или в другом месте) перебива́ть, перекола́чивать;

1-6 см. перабі́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перебива́ть несов.

1. (убивать всех, многих) забіва́ць;

2. (разбивать всё, многое) біць, разбіва́ць;

3. (ударом разбивать надвое) перабіва́ць;

4. (не дав договорить, прерывать) перабіва́ць; перапыня́ць;

5. (аппетит, мысль и т. д.) перабіва́ць;

6. (перехватывать) разг. перахо́пліваць;

7. (превосходить по силе, заглушать) перабіва́ць;

8. (вбивать в другое место) перабіва́ць;

9. (взбивать заново, делать более пышным) узбіва́ць;

10. (обивать заново, менять обивку) абіва́ць на́нава; см. переби́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)