пра́ўнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пра́ўнік |
пра́ўнікі |
| Р. |
пра́ўніка |
пра́ўнікаў |
| Д. |
пра́ўніку |
пра́ўнікам |
| В. |
пра́ўніка |
пра́ўнікаў |
| Т. |
пра́ўнікам |
пра́ўнікамі |
| М. |
пра́ўніку |
пра́ўніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
attorney
[əˈtɜ:rni]
n.
1) паве́раны -ага m.
2) пра́ўнік -а m.
attorney at law — пра́ўнік, адвака́т -а m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
lawyer
[ˈlɔjər]
n.
пра́ўнік, адвака́т -а m.; юры́ст -а m., юры́стка f.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
veteran
[ˈvetərən]
1.
n.
вэтэра́н -а m.
2.
adj.
дасьве́дчаны
a veteran lawyer — дасьве́дчаны пра́ўнік
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)