праштурхо́ўваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. праштурхо́ўваю праштурхо́ўваем
2-я ас. праштурхо́ўваеш праштурхо́ўваеце
3-я ас. праштурхо́ўвае праштурхо́ўваюць
Прошлы час
м. праштурхо́ўваў праштурхо́ўвалі
ж. праштурхо́ўвала
н. праштурхо́ўвала
Загадны лад
2-я ас. праштурхо́ўвай праштурхо́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час праштурхо́ўваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

праштурхо́ўваць несов., см. прашту́рхваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

праштурхо́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да праштурхнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

праштурхну́ць, праштурхо́ўваць

1. dúrchstoßen* vt (праз што-н.); hinéinstoßen* vt, hinéindrängen vt (што-н.);

2. разм. (справу і г. д.) in Gang [Bewégung] bríngen* [sétzen], in Schwung bríngen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

праштурхну́ць, -ну́, -не́ш, -не́; -нём, -няце́, -ну́ць; -ні; -ту́рхнуты; зак., каго-што.

Прасунуць штуршком.

П. корак у бутэльку.

П. справу (перан.: прасунуць, паскорыць).

|| незак. прашту́рхваць, -аю, -аеш, -ае і праштурхо́ўваць, -аю, -аеш, -ае;

|| наз. прашту́рхванне, -я, н. і праштурхо́ўванне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

праштурхо́ўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. праштурхоўваць — праштурхнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

праштурхо́ўвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да праштурхацца.

2. Зал. да праштурхоўваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

przepychać

незак. прапіхаць, праштурхоўваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

прота́лкивать несов.

1. (продвигать) праштурхо́ўваць, прапіха́ць, прапі́хваць;

2. перен. (ускорять) падштурхо́ўваць; см. протолкну́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

глыта́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; незак., каго-што і без дап.

1. Пры дапамозе мышцаў горла праштурхоўваць што-н. у стрававод.

Г. ежу.

2. перан. Паглынаць, убіраць у сябе.

Г. кнігі.

Г. слёзы.

Г. паветра.

Г. словы.

|| аднакр. глыну́ць, -ну́, -не́ш, -не́; -нём, -няце́, -ну́ць; -ні́.

|| наз. глыта́нне, -я, н.

|| прым. глыта́льны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)