прачарці́ць, -чарчу́, -чэ́рціш, -чэ́рціць; -чэ́рчаны; зак., што.

1. Чэрцячы, правесці, вычарціць (лінію).

П. маршрут на карце.

2. Правесці які-н. час, займаючыся чарчэннем.

|| незак. прачэ́рчваць, -аю, -аеш, -ае (да 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прачарці́ць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прачарчу́ прачэ́рцім
2-я ас. прачэ́рціш прачэ́рціце
3-я ас. прачэ́рціць прачэ́рцяць
Прошлы час
м. прачарці́ў прачарці́лі
ж. прачарці́ла
н. прачарці́ла
Загадны лад
2-я ас. прачарці́ прачарці́це
Дзеепрыслоўе
прош. час прачарці́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прачарці́ць сов., в разн. знач. прочерти́ть;

п дугу́ — прочерти́ть дугу́;

п. уве́сь дзень — прочерти́ть весь день

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прачарці́ць, ‑чарчу, ‑чэрціш, ‑чэрціць; зак., што.

1. Правесці лінію, робячы які‑н. чарцёж, малюнак. Прачарціць маршрут на карце.

2. і без дап. Чарціць некаторы час. Прачарціць увесь вечар.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прачэ́рчваць гл. прачарціць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прочерти́ть сов.

1. (начертить, вычертить) начарці́ць, вы́чарціць;

2. (провести черту) прачарці́ць;

прочерти́ть дугу́ прачарці́ць дугу́;

3. (некоторое время) прачарці́ць;

прочерти́ть весь ве́чер прачарці́ць уве́сь ве́чар;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прачэ́рчаны проче́рченный; см. прачарці́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прачэ́рчваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да прачарціць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прачэ́рчаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад прачарціць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прачэ́рчванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прачэрчваць — прачарціць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)