Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Verbum
анлайнавы слоўнік[Ад грэч. prōtos — першы, галоўны.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
простыя бялкі, якія складаюцца з астаткаў амінакіслот, злучаных паміж сабой пептыднай сувяззю. Тэрмін «П.» ўжываюць і як сінонім бялкоў.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
(ад
простыя бялкі, аснова, на якой пабудаваны асобныя клеткі жывёльнага арганізма і раслін.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
пратэі́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| пратэі́н | ||
| пратэі́ну | пратэі́наў | |
| пратэі́ну | пратэі́нам | |
| пратэі́н | ||
| пратэі́нам | пратэі́намі | |
| пратэі́не | пратэі́нах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
протеи́ны
протеи́н
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ПРАТЭІНУРЫ́Я (ад
павышаная колькасць бялку ў мачы (0,033
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
пратэа́зы
(ад
тое, што і пептыдазы.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
пратэінуры́я
(ад
тое, што і альбумінурыя.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)