Verbum

анлайнавы слоўнік

прату́хнуць

дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прату́хнуць сов. проту́хнуть; пропа́хнуть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прату́хнуць, ‑не; пр. пратух, ‑ла; зак.

Стаць тухлым, сапсаваным (аб прадуктах). Рыба пратухла.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пратуха́ць, 1 і 2 ас. не ўжыв., -а́е; незак.

Тое, што і тухнуць².

|| зак. прату́хнуць, -не; прату́х, -хла.

|| наз. пратуха́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пратуха́ць, ‑ае.

Незак. да пратухнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

проту́хнуть сов. прату́хнуць, мног. папратуха́ць, прапа́хнуць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

stęchnąć

зак. пратухнуць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

пропа́хнуть сов.

1. прапа́хнуць;

2. (протухнуть) разг. прапа́хнуць, прату́хнуць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)