прару́мзаць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прару́мзаю |
прару́мзаем |
| 2-я ас. |
прару́мзаеш |
прару́мзаеце |
| 3-я ас. |
прару́мзае |
прару́мзаюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
прару́мзаў |
прару́мзалі |
| ж. |
прару́мзала |
| н. |
прару́мзала |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
прару́мзаўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прару́мзаць сов., разг. пропла́кать, прореве́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прару́мзаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.
Разм. Румзаць некаторы час. Прарумзаць увесь вечар.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)