прапаганды́стка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. прапаганды́стка прапаганды́сткі
Р. прапаганды́сткі прапаганды́стак
Д. прапаганды́стцы прапаганды́сткам
В. прапаганды́стку прапаганды́стак
Т. прапаганды́сткай
прапаганды́сткаю		 прапаганды́сткамі
М. прапаганды́стцы прапаганды́стках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прапаганды́стка ж. пропаганди́стка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прапаганды́стка, ‑і, ДМ ‑тцы; Р мн. ‑так; ж.

Жан. да прапагандыст.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прапаганды́ст, -а, М -сце, мн. -ы, -аў, м.

Той, хто займаецца прапагандай чаго-н.

|| ж. прапаганды́стка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так.

|| прым. прапаганды́сцкі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пропаганди́стка прапаганды́стка, -кі ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

propagandist

[,prɑ:pəˈgændɪst]

n.

прапаганды́ст -а m., прапаганды́стка f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)