прадава́чка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. прадава́чка прадава́чкі
Р. прадава́чкі прадава́чак
Д. прадава́чцы прадава́чкам
В. прадава́чку прадава́чак
Т. прадава́чкай
прадава́чкаю		 прадава́чкамі
М. прадава́чцы прадава́чках

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Прадава́чка ’прадаўшчыца’ (ігн., Сл. ПЗБ). Лічыцца калькай літ. pardavėja ’тс’, паралельнай да kasėja ’канапка’, siuvėja ’швачка’ і пад. (Baltistica, 26, 2, 167), параўн., аднак, у Скарыны продавач і балг. продава́чка, што сведчыць аб магчымасці самастойнага утварэння ад прадаваць, гл. прадаць (Цыхун, Зб. памяці Талстога, 1, 329).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

продавщи́ца прадаўшчы́ца, -цы ж., прадава́чка, -кі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

salesgirl

[ˈseɪlzgɜ:rl]

n.

прадава́чка f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

saleslady

[ˈseɪlz,leɪdi]

n., pl. -dies

прадава́чка f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ekspedientka

ж. прадаўшчыца; прадавачка

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

sprzedawczyni

ж. прадаўшчыца; прадавачка

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

lodziarka

ж. прадаўшчыца (прадавачка) марожанага

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

sklepowy

sklepow|y

1. крамны, магазінны;

2. ~a ж. уст. разм. прадаўшчыца; прадавачка

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)