прагу́льшчык, -а, мн. -і, -аў, м.

Чалавек, які прагуляў, не з’явіўся на работу без уважлівай прычыны.

Злосны п.

|| ж. прагу́льшчыца, -ы, мн. -ы, -чыц.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прагу́льшчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. прагу́льшчык прагу́льшчыкі
Р. прагу́льшчыка прагу́льшчыкаў
Д. прагу́льшчыку прагу́льшчыкам
В. прагу́льшчыка прагу́льшчыкаў
Т. прагу́льшчыкам прагу́льшчыкамі
М. прагу́льшчыку прагу́льшчыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прагу́льшчык м. прогу́льщик

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прагу́льшчык, ‑а, м.

Той, хто не выходзіць на работу без уважлівай прычыны, хто робіць прагулы. — Бо гультай або, вазьмі, прагульшчык .. наровіць толькі на чужым пажывіцца, а сам карысці не дае. Кулакоўскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прагу́льшчык м. разм. Búmmler m -s, -, Bummelánt m -en, -en, Árbeitsscheue (sub) m, f -n, -n, Schwänzer m -s, -; Bláumacher m -s, - (разм.)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

прогу́льщик прагу́льшчык, -ка м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прагу́льшчыца, ‑ы, ж.

Жан. да прагульшчык.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Schwänzer m -s, - прагу́льшчык

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

absentee [ˌæbsənˈti:] n.

1. адсу́тны, які́ не прысу́тнічае

2. прагу́льшчык; прагу́льшчыца

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

wagarowicz

м. прагульшчык

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)