правінцы́йны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
правінцы́йны |
правінцы́йная |
правінцы́йнае |
правінцы́йныя |
| Р. |
правінцы́йнага |
правінцы́йнай
правінцы́йнае |
правінцы́йнага |
правінцы́йных |
| Д. |
правінцы́йнаму |
правінцы́йнай |
правінцы́йнаму |
правінцы́йным |
| В. |
правінцы́йны (неадуш.)
правінцы́йнага (адуш.) |
правінцы́йную |
правінцы́йнае |
правінцы́йныя (неадуш.)
правінцы́йных (адуш.) |
| Т. |
правінцы́йным |
правінцы́йнай
правінцы́йнаю |
правінцы́йным |
правінцы́йнымі |
| М. |
правінцы́йным |
правінцы́йнай |
правінцы́йным |
правінцы́йных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
правінцы́йны
1. Provínz- [-´vınʦ-];
2. перан. (адсталы, наіўны) provinzi¦éll [-vın-], provínzlerisch [-´vınʦ-]; rückständisch (пагард.), kléinstädtisch; hínterwäldlerisch (пагард.)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
правінцыя́льны кніжн. гл. правінцыйны
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
małomiasteczkowy
маламестачковы; местачковы; правінцыйны
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
small-town [ˈsmɔ:ltaʊn] adj.
1. местачко́вы, правінцы́йны
2. ву́зкі, абмежава́ны ( пра погляды);
small-town manners правінцы́йныя мане́ры
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
backcountry
[ˈbæk,kʌntri]
adj.
вяско́вы, маланасе́лены (раён), правінцы́йны
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
provincial parliament
правінцы́йны парля́мэнт (у Кана́дзе)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
small-town
[,smɔlˈtaʊn]
adj.
1) местачко́вы; ву́зкі, правінцы́йны
2) абмежава́ны (у по́глядах)
small-town bigotry — местачко́вая неталера́нтнасьць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
provincial
[prəˈvɪnʃəl]
1.
adj.
1) правінцы́йны
2) мясцо́вы
provincial newspapers — мясцо́выя газэ́ты
3) абмежава́ны ў сваі́х по́глядах
2.
n.
правінцыя́л -а m., правінцыя́лка f.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
zaściankowy
zaściankow|y
1. які адносіцца да засценка;
szlachta ~a — засцянковая шляхта;
2. перан. глухі; правінцыйны
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)