правярну́ць, -ярну́, -е́рнеш, -е́рне; -ярні; -е́рнуты; зак., што (разм.).

Ажыццявіць, зрабіць спрытна і хутка.

П. справу.

П. пытанне.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

правярну́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. правярну́ праве́рнем
2-я ас. праве́рнеш праве́рнеце
3-я ас. праве́рне праве́рнуць
Прошлы час
м. правярну́ў правярну́лі
ж. правярну́ла
н. правярну́ла
Загадны лад
2-я ас. правярні́ правярні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час правярну́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

правярну́ць сов., прост. (быстро сделать что-л.) проверну́ть, провороти́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

правярну́ць, ‑вярну, ‑вернеш, ‑верне; зак., што.

Разм. Спрытна і хутка ажыццявіць, зрабіць што‑н. — Нам, браце мой, трэба работку адну правярнуць, — пачаў Ярмоленка сваім грубаватым голасам. Сіўцоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

правярну́ць разм.:

мы гэ́тую спра́ву ху́тка праве́рнем wir wrden den Lden schon schmißen, wir wrden das Kind schon schukeln, wir wrden die Sche dichsen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

праве́рнуты, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад правярнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

праве́рнуты прост. провёрнутый; см. правярну́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

проверну́ть сов.

1. в разн. знач. пракруці́ць, мног. папракру́чваць;

проверну́ть ды́рку пракруці́ць дзі́рку;

проверну́ть мя́со пракруці́ць мя́са;

2. (быстро сделать что-л.) перен., прост. правярну́ць;

проверну́ть де́ло правярну́ць спра́ву;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Kgel f -, -n

1) шар

2) ку́ля; ядро́;

die ~ stßen спарт. штурха́ць ядро́;

ine grße ~ scheben* разм. правярну́ць вялі́кую спра́ву;

die ~ kommt ins Rllen рашу́чы мо́мант блі́зка; лёд крану́ўся

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Sche f -, -n

1) рэч, прадме́т

2) спра́ва; пыта́нне;

mit j-m ine geminsame ~ mchen рабі́ць агу́льную спра́ву з кім-н.;

das ist ine ~ für sich гэ́та асо́бая спра́ва;

siner ~ gewss sein быць упэўненым у сваёй справядлі́васці;

ine ~ dichseln правярну́ць спра́ву;

iner ~ auf den Grund ghen* глыбо́ка дасле́даваць пыта́нне;

die ~ klappt спра́ва ла́дзіцца [ідзе́ на лад];

die ~ steht gut спра́ва [усё] у пара́дку;

bei der ~ bliben* не адхіля́цца ад тэ́мы;

bei der ~ sein быць ува́жлівым, паглы́біцца ў рабо́ту;

nicht bei der ~ sein быць рассе́яным [няўва́жлівым];

in ~n (G) юрыд. па спра́ве;

ine ~ unterschen ве́сці сле́дства па яко́й-н. спра́ве;

zur ~ ! да спра́вы!;

zur ~ kmmen* загавары́ць пра справу, перахо́дзіць да спра́вы;

das tut nichts zur ~ гэ́та нічо́га не зна́чыць, гэ́та не мянце спра́вы

3) pl рэ́чы, пажы́ткі

4) адзе́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)