поколе́ние пакале́нне, -ння ср.;
из поколе́ния в поколе́ние з пакале́ння ў пакале́нне.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пакале́нне ср. поколе́ние;
◊ з ~ння ў п. — из поколе́ния в поколе́ние
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
падраста́ючы прил. подраста́ющий;
~чае пакале́нне — подраста́ющее поколе́ние
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Пакале́нне ’сваякі адной ступені роднасці ў адносінах да агульнага продка; людзі блізкага узросту, якія жывуць у адзін час’ (ТСБМ, Шат.), пакале́нне ’продкі’ (Сл. ПЗБ), поколе́нье ’пакаленне’ (ТС). Рус. поколе́ние, укр. поколі́ння, ст.-рус. поколѣние (XVII ст.), польск. pokolenie, чэш. pokolení, серб.-харв. поколе́ње, славен. pokolȇhje, балг. поколе́ние ’тс’. Да калена (гл.) (Махэк, 468).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
подраста́ющий
1. прич. які́ (што) падраста́е;
2. прил. падраста́ючы;
подраста́ющее поколе́ние падраста́ючае пакале́нне.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
МІ́НАЧ ((Mináč) Уладзімір) (н. 10.8.1922, г. Кленавец, Славакія),
славацкі пісьменнік. Засл. пісьменнік Чэхаславакіі (1970). Скончыў Браціслаўскі ун-т. Удзельнік Славацкага нац. паўстання 1944, падзеі якога адлюстраваў у рамане «Смерць блукае па гарах» (1948) і эпічнай трылогіі «Пакаленне» (1958—61). Жыццё пасляваен. Чэхаславакіі ў цэнтры аповесцей «Учора і заўтра» (1949), «Блакітныя хвалі» (1951), зб. апавяд. «На пераломе» (1954). Аўтар рамана пра моладзь «Ты ніколі не адна» (1962), сатыр. «Вытворца шчасця» (1965), зб-каў філас.-публіцыстычных апавяд. «Мядзведжы куток» (1960) і літ.-крытычных артыкулаў «Парадоксы» (1966), «Партрэты і лёсы» (1976), кінасцэнарыяў, рэпартажаў і інш. На бел. мову асобныя творы М. пераклалі Я.Бяганская, А.Мажэйка, У.Дамашэвіч. Дзярж. прэмія Чэхаславакіі 1955.
Тв.:
Бел. пер. — у кн : Чэшскія і славацкія апавяданні. Мн., 1958;
Жывыя і мёртвыя. Мн., 1961;
Рус. пер. — Поколение: Трилогия. М., 1974;
Избранное. М., 1982.
А.У.Вострыкава.
т. 10, с. 379
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
маладня́к, -ку́ м.
1. в разн. знач. молодня́к; (о лесе — ещё) подро́ст;
2. собир., разг. (потомство, молодое поколение) молодня́к, по́росль ж.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
мла́дший мало́дшы; (только о младшем по возрасту) ме́ншы;
мла́дший брат мало́дшы (ме́ншы) брат;
мла́дший комсоста́в мало́дшы камсаста́ў;
мла́дшее поколе́ние мало́дшае пакале́нне.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
по́росль ж.
1. (побеги) па́расткі, -каў ед. па́растак, -тка м.; па́сынкі, -каў, ед. па́сынак, -нка м.;
2. (заросль) па́раснік, -ку м.; за́раснік, -ку м.;
2. перен. (потомство, молодое поколение) мо́ладзь, -дзі ж., маладня́к, -ку́ м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
запаве́тны
1. заве́тный; (известный не всем, тайный — ещё) запове́дный, сокрове́нный;
з. ба́цькаў дом — заве́тный отцо́вский дом;
~ныя лясны́я сце́жкі партыза́н — запове́дные лесны́е тропи́нки партиза́н;
~ныя ма́ры — сокрове́нные мечты́;
2. (передаваемый из поколения в поколение, древний) заве́тный;
з. звы́чай — заве́тный обы́чай;
~ныя пе́сні — заве́тные пе́сни
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)