плаві́льня

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. плаві́льня плаві́льні
Р. плаві́льні плаві́льняў
Д. плаві́льні плаві́льням
В. плаві́льню плаві́льні
Т. плаві́льняй
плаві́льняю		 плаві́льнямі
М. плаві́льні плаві́льнях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

плаві́льня ж., тех. плави́льня

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

плаві́льня, ‑і, ж.

Памяшканне, дзе плавяць металы. Вызначаўся горад Павянец тым, што была тут даўняя, яшчэ з часоў Пятра I, плавільня, у якой плавілі медзь. Галавач.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

плави́льня плаві́льня, -ні ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

НЯСВІ́ЖСКІ ЧЫГУНАЛІЦЕ́ЙНЫ ЗАВО́Д.

Дзейнічаў у Нясвіжскім замку (г. Нясвіж, Мінская вобл.) у 1726—36 спачатку як плавільня або ліцейня. Выпускаў гарматы для арміі Радзівіла. Працавала каля 50 чал.

т. 11, с. 420

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

topielnia

ж. плавільня

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

гу́та

(польск. huta, ад ням. Hutte)

даўнейшая плавільня, шклозавод.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

foundry

[ˈfaʊndri]

n., pl. -ries

ліце́йня, пла́вільня f., ліце́йны заво́д

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)