печатникъ

Том: 24, старонка: 282.

img/24/24-282_1566_Печатникъ.jpg

Гістарычны слоўнік беларускай мовы (1982–2017)

Печатарнік ’сакратар, які прыкладвае пячаткі’ (Нас.). У выніку кантамінацыі польск. pieczątarz і ўсх.-слав. печатник, параўн. стараж.-рус. печатникъ ’службовая асоба, якая захоўвае пячаць і прыкладвае яе’ (1284 г.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)