пераціра́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пераціра́ю |
пераціра́ем |
| 2-я ас. |
пераціра́еш |
пераціра́еце |
| 3-я ас. |
пераціра́е |
пераціра́юць |
| Прошлы час |
| м. |
пераціра́ў |
пераціра́лі |
| ж. |
пераціра́ла |
| н. |
пераціра́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пераціра́й |
пераціра́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
пераціра́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пераціра́ць несов.
1. в разн. знач. перетира́ть;
2. (лён, коноплю) перемина́ть;
3. истира́ть;
1-3 см. пераце́рці
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пераціра́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да перацерці.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пераціра́ць гл. перацерці
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
пераце́рці, ператру́, ператрэ́ш, ператрэ́; ператро́м, ператраце́, ператру́ць; -цёр, -це́рла; ператры́; -цёрты; зак., што.
1. Трэннем раздзяліць на часткі.
Кола перацерла вяроўку.
2. Тручы, ператварыць у іншы від, стан.
П. тытунь на парашок.
3. Выцерці ўсё, многае.
П. пасуду.
|| незак. пераціра́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пераціра́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. пераціраць — перацерці.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пераціра́цца, ‑аецца; незак.
1. Незак. да перацерціся.
2. Зал. да пераціраць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перетира́ть несов.
1. (трением) пераціра́ць;
2. (растирать) це́рці, расціра́ць;
3. (вытирать — обо всём, многом) пераціра́ць, выціра́ць; см. перетере́ть;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
церушы́ць, церушу́, цяру́шыш, цяру́шыць; незак.
1. што. Пераціраць, здрабняць што-н. сухое.
2. што і чым. Прымушаць што-н. сыпацца, падаць.
Ц. соль на хлеб.
3. Ісці, імжэць (пра дробны снег, дождж).
|| наз. церушэ́нне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пераці́рка, ‑і, ДМ ‑рцы; Р мн. ‑рак; ж.
Разм. Дзеянне паводле дзеясл. пераціраць — перацерці (у 3, 5 і 6 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)