перадпо́лле, -я,мн. -і, -яў, н. (спец.).

Умацаваная паласа перад галаўной пазіцыяй абароны.

Баі ў перадполлі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

перадпо́лле

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. перадпо́лле
Р. перадпо́лля
Д. перадпо́ллю
В. перадпо́лле
Т. перадпо́ллем
М. перадпо́ллі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

перадпо́лле ср., воен. предпо́лье

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перадпо́лле, ‑я, н.

Спец. Паласа ўмацаванняў перад галоўнай пазіцыяй абароны пры адсутнасці непасрэднага кантакту з праціўнікам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

предпо́лье воен. перадпо́лле, -лля ср.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

przedpole

н. вайск. перадполле; мясцовасць перад пазіцыяй; подступ

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)