паўсухі́
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
паўсухі́ |
паўсуха́я |
паўсухо́е |
паўсухі́я |
| Р. |
паўсухо́га |
паўсухо́й
паўсухо́е |
паўсухо́га |
паўсухі́х |
| Д. |
паўсухо́му |
паўсухо́й |
паўсухо́му |
паўсухі́м |
| В. |
паўсухі́ (неадуш.)
паўсухо́га (адуш.) |
паўсуху́ю |
паўсухо́е |
паўсухі́я (неадуш.)
паўсухі́х (адуш.) |
| Т. |
паўсухі́м |
паўсухо́й
паўсухо́ю |
паўсухі́м |
паўсухі́мі |
| М. |
паўсухі́м |
паўсухо́й |
паўсухі́м |
паўсухі́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
паўсухі́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
паўсухі́ |
паўсуха́я |
паўсухо́е |
паўсухі́я |
| Р. |
паўсухо́га |
паўсухо́й
паўсухо́е |
паўсухо́га |
паўсухі́х |
| Д. |
паўсухо́му |
паўсухо́й |
паўсухо́му |
паўсухі́м |
| В. |
паўсухі́ (неадуш.)
паўсухо́га (адуш.) |
паўсуху́ю |
паўсухо́е |
паўсухі́я (неадуш.)
паўсухі́х (адуш.) |
| Т. |
паўсухі́м |
паўсухо́й
паўсухо́ю |
паўсухі́м |
паўсухі́мі |
| М. |
паўсухі́м |
паўсухо́й |
паўсухі́м |
паўсухі́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
паўсухі́, ‑ая, ‑ое.
Амаль сухі, не зусім сухі. Месцамі пракідалася канюшына з ружаватымі паўсухімі пампонамі кветак. Асіпенка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
полусухо́й паўсухі́, напаўсухі́; сухава́ты.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
КЛІ́НКЕР (ням. Klinker). 1) К. дарожны — высокатрывалая цэгла
(пліты),
атрыманая з спец. (клінкерных) глін абпальваннем сфармаванай масы да поўнага спякання.
Спосаб фармавання — паўсухі або пластычны, абпальванне робіцца ў тунэльных печах пры т-ры каля 1200 °C. К. вызначаецца супраціўляльнасцю да сцірання, даўгавечнасцю, дэкаратыўнасцю (звычайна цёмна-бурага або сінявата-чырвонага колеру). Выкарыстоўваецца для машчэння дарог, вуліц, падлог у прамысл. будынках, часам для муроўкі фундаментаў, абліцоўкі, у гідратэхн. збудаваннях. На Беларусі вырабляецца на цагельных з-дах і камбінатах буд. матэрыялаў.
2) К. у металургіі — тугаплаўкая запечаная маса, якая застаецца пасля перапрацоўкі (вельцавання) адходаў металург. вытв-сці ў вярчальных печах. Ідзе на далейшую высокатэмпературную перапрацоўку (для здабывання цынку, медзі, свінцу і інш. каштоўных кампанентаў).
3) К. цэментны — запечаная сыравінная сумесь (напр., вапняку і гліны або шлаку) для вырабу цэменту.
І.І.Леановіч.
т. 8, с. 344
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)