«Аб пачатковай і сярэдняй школе» (пастанова) 12/378

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Пачатковай апрацоўкі лубяных валокнаў навукова-даследчы інстытут 5/67; 7/362; 8/357

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

«Аб структуры пачатковай і сярэдняй школы ў СССР» (пастанова) 12/378

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

пачатко́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пачатко́вы пачатко́вая пачатко́вае пачатко́выя
Р. пачатко́вага пачатко́вай
пачатко́вае		 пачатко́вага пачатко́вых
Д. пачатко́ваму пачатко́вай пачатко́ваму пачатко́вым
В. пачатко́вы (неадуш.)
пачатко́вага (адуш.)		 пачатко́вую пачатко́вае пачатко́выя (неадуш.)
пачатко́вых (адуш.)
Т. пачатко́вым пачатко́вай
пачатко́ваю		 пачатко́вым пачатко́вымі
М. пачатко́вым пачатко́вай пачатко́вым пачатко́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

«Аб арганізацыі навучальнай работы і ўнутраным распарадку ў пачатковай, няпоўнай сярэдняй і сярэдняй школе» (пастанова, 1935) 12/378

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

шко́льнік, -а, мн. -і, -аў, м.

Вучань пачатковай ці сярэдняй школы.

|| ж. шко́льніца, -ы, мн. -ы, -ніц.

|| прым. шко́льніцкі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

incipient

[ɪnˈsɪpiənt]

adj.

які́ пачына́ецца, у пачатко́вай ста́дыі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

лесакамбіна́т, ‑а, М ‑наце, м.

Камбінат па нарыхтоўцы і пачатковай апрацоўцы лесу (у 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

праро́стак, ‑тка, м.

Сцябло расліны ў пачатковай стадыі прарастання яго з семя; расток. Праросткі ячменю.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

серп, сярпа́, мн. сярпы́, сярпо́ў, м.

1. Сельскагаспадарчая ручная прылада ў выглядзе выгнутага дробна назубленага нажа для зрэзвання злакаў з кораня.

Назубіць с.

2. перан. Пра тое, што мае форму такога прадмета.

С. месяца (месяц у пачатковай або апошняй фазе).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)