пахіста́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
пахіста́ецца |
пахіста́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
пахіста́ўся |
пахіста́ліся |
| ж. |
пахіста́лася |
| н. |
пахіста́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пахіста́цца сов.
1. покача́ться, пошата́ться, поколеба́ться;
2. перен. поколеба́ться
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пахіста́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.
Хістацца некаторы час.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
поколеба́ться
1. пахіста́цца; (поколыхаться) пакалыха́цца, пагайда́цца;
2. перен. пахісну́цца; (в продолжение некоторого времени) пахіста́цца, павага́цца.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пошата́ться
1. пахіста́цца, пакалыва́цца, паківа́цца;
2. (побродить без дела) разг. пабадзя́цца, пашвэ́ндацца, паблука́ць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Пахіта́цца ’пахадзіць, пагуляць’ (Ян.). Да ўкр. похитатися ’пахістацца’. Семантыка, як у рус. пошататься. Параўн. таксама польск. chytać się ’хістацца’, ’бадзяцца, швэндацца’. Усе да прасл. xytati (sę), якое з *xŭ‑t‑ > xy‑t‑ (Mee, MSL, 14, 1907, 388).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
покача́ться сов.
1. (находясь в подвешенном состоянии, под действием ветра, волн) пакалыха́цца, пагайда́цца; (в люльке, на качелях, в гамаке и т. п. — ещё) пагу́шкацца;
2. (о чём-л. неустойчивом или слабо закреплённом) пахіста́цца, пакалыха́цца, пакалыва́цца; паківа́цца;
3. (поколебаться в вертикальном направлении) павага́цца, пазы́бацца.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)