пато́чаны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пато́чаны пато́чаная пато́чанае пато́чаныя
Р. пато́чанага пато́чанай
пато́чанае		 пато́чанага пато́чаных
Д. пато́чанаму пато́чанай пато́чанаму пато́чаным
В. пато́чаны (неадуш.)
пато́чанага (адуш.)		 пато́чаную пато́чанае пато́чаныя (неадуш.)
пато́чаных (адуш.)
Т. пато́чаным пато́чанай
пато́чанаю		 пато́чаным пато́чанымі
М. пато́чаным пато́чанай пато́чаным пато́чаных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пато́чаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пато́чаны пато́чаная пато́чанае пато́чаныя
Р. пато́чанага пато́чанай
пато́чанае		 пато́чанага пато́чаных
Д. пато́чанаму пато́чанай пато́чанаму пато́чаным
В. пато́чаны (неадуш.)
пато́чанага (адуш.)		 пато́чаную пато́чанае пато́чаныя (неадуш.)
пато́чаных (адуш.)
Т. пато́чаным пато́чанай
пато́чанаю		 пато́чаным пато́чанымі
М. пато́чаным пато́чанай пато́чаным пато́чаных

Кароткая форма: пато́чана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пато́чаны I перето́ченный; см. патачы́ць I 2

пато́чаны II исто́ченный; изгры́зенный; изры́тый; см. патачы́ць II

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пато́чаны ​1, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад патачыць ​1.

пато́чаны ​2, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад патачыць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

чарві́вы, -ая, -ае.

Паточаны чарвямі, з чарвямі ўнутры.

Ч. яблык.

Ч. грыб.

|| наз. чарві́васць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пазаку́рвацца, ‑аецца; зак.

Закурыцца, пакрыцца сажай — пра ўсё, многае. Самі сцены знадворку і ў сярэдзіне пачарнелі, пазакурваліся, былі паточаны шашалем. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

чарві́вы, ‑ая, ‑ае.

Паточаны чарвямі, з чарвямі ўнутры. Чарвівы яблык. Чарвівы грыб. □ Такі ж удалы гарох! Стручны, белы, чысты — ніводнага стручка чарвівага. Крапіва.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

изъе́денный

1. з’е́дзены; пае́дзены; сто́чаны, пато́чаны;

2. скуса́ны, пакуса́ны;

3. раз’е́дзены, мног. параз’яда́ны; см. изъе́сть.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

wormeaten

[ˈwɜ:rm,i:tən]

adj.

1) чарві́вы, пато́чаны чарвя́мі

wormeaten timbers — чарвя́мі пато́чаная драўні́на

2) Figur. зно́шаны; старамо́дны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

wormy

[ˈwɜ:rmi]

adj.

1) чарві́вы

wormy fruit — чарві́ўка f.

2) пато́чаны чарвя́мі

3) нікчэ́мны

a wormy creature — нікчэ́мная істо́та

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)