Verbum

анлайнавы слоўнік

пасу́дніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пасу́дніца ж. посу́дни́ца, судомо́йка, посудомо́йка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пасу́дніца, ‑ніцы, ж.

Жан. да пасуднік (у 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

посу́дница пасу́дніца, -цы ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

судомо́йка (работница) пасу́дніца, -цы ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Küchenmädchen n -s, - пасу́дніца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

zmywaczka

ж. пасудніца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

pomywaczka

ж. пасудніца, пасудамыйка

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

пасудамы́йка, ‑і, ДМ ‑майцы; Р мн. ‑мыек; ж.

1. Памяшканне, дзе мыюць посуд. Цэлы дзень праз адчыненае акно пасудамыйкі чуўся несціханы бразгат місак, талерак, нажоў і відэльцаў. Грамовіч.

2. Машына для мыцця пасуды.

3. Тое, што і пасудніца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

dishwasher

[ˈdɪʃ,wɔʃər]

1) пасудамы́йка (машы́на) f

2) пасу́днік -а m. (асо́ба, што мы́е по́суд), пасу́дніца f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)