пастрыга́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. пастрыга́ю пастрыга́ем
2-я ас. пастрыга́еш пастрыга́еце
3-я ас. пастрыга́е пастрыга́юць
Прошлы час
м. пастрыга́ў пастрыга́лі
ж. пастрыга́ла
н. пастрыга́ла
Загадны лад
2-я ас. пастрыга́й пастрыга́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час пастрыга́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пастрыга́ць несов., в разн. знач. пострига́ть; см. пастры́гчы 1

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пастрыга́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да пастрыгчы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пастры́гчы, -рыгу́, -рыжэ́ш, -рыжэ́; -рыжо́м, -рыжаце́, -рыгу́ць; -ры́г, -ла; -рыжы́; -ры́жаны; зак.

1. каго-што. Падраўняць, падрэзаць ці абрэзаць валасы, воўну (нажніцамі, машынкай).

П. дзіця.

П. авечку.

2. каго (што). Прыняць пострыг, стаць манахам (манашкай).

П. ў манахі.

|| незак. пастрыга́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е (да 2 знач.).

|| наз. пастрыжэ́нне, -я, н. (да 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пострига́ть несов.

1. (стричь) стры́гчы, падстрыга́ць, пастрыга́ць;

2. церк. пастрыга́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пастрыга́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да пастрыгчыся.

2. Зал. да пастрыгаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пастрыга́цца несов., возвр., страд. пострига́ться; см. пастры́гчыся, пастрыга́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)