пасрэ́дніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. пасрэ́дніца пасрэ́дніцы
Р. пасрэ́дніцы пасрэ́дніц
Д. пасрэ́дніцы пасрэ́дніцам
В. пасрэ́дніцу пасрэ́дніц
Т. пасрэ́дніцай
пасрэ́дніцаю		 пасрэ́дніцамі
М. пасрэ́дніцы пасрэ́дніцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пасрэ́дніца ж. посре́дница

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пасрэ́дніца, ‑ы, ж.

Жан. да пасрэднік (у 1, 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пасрэ́днік, -а, мн. -і, -аў, м.

Асоба ці арганізацыя, пры ўдзеле якіх вядуцца перагаворы паміж бакамі.

|| ж. пасрэ́дніца, -ы, мн. -ы, -ніц.

|| прым. пасрэ́дніцкі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

мо́ва-пасрэ́дніца

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. мо́ва-пасрэ́дніца мо́вы-пасрэ́дніцы
Р. мо́вы-пасрэ́дніцы мо́ў-пасрэ́дніц
Д. мо́ве-пасрэ́дніцы мо́вам-пасрэ́дніцам
В. мо́ву-пасрэ́дніцу мо́вы-пасрэ́дніцы
Т. мо́вай-пасрэ́дніцай
мо́вай-пасрэ́дніцаю		 мо́вамі-пасрэ́дніцамі
М. мо́ве-пасрэ́дніцы мо́вах-пасрэ́дніцах

Крыніцы: sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

МО́ВА-ПАСРЭ́ДНІЦА,

1) мова міжнацыянальных (міжэтнічных) і міждзяржаўных зносін (гл. Міжнародныя мовы).

2) У больш вузкім значэнні — мова, праз якую адбылося запазычанне (гл. Запазычанні ў мове) асобных слоў або канструкцый іншамоўнага паходжання. У сучаснай бел. мове вылучаецца значная колькасць лексічных адзінак, у розны час запазычаных з інш. моў. Запазычанне большасці слоў адбывалася праз пасрэдніцтва ў першую чаргу польск. і рус. моў. Напр., праз рус. мову з замежных моў (асабліва з грэч. і лац.) у лексіку бел. мовы прыйшлі словы «аўдыторыя», «варыянт», «ідэя», «кампанент», «мелодыя», «орган», «параграф», «піраміда», «сейф», «трамвай», «утопія» і інш., праз польск. — лац. «колер», ням. «дах», венг. «палаш», італьян. «палац», франц. «пісталет» і інш. У сваю чаргу бел. мова была пасрэдніцай пры запазычанні ў рус. мову слоў з польск. і ням. моў.

т. 10, с. 506

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

посре́дница пасярэ́дніца, -цы ж., пасрэ́дніца, -цы ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)