парху́цік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. парху́цік парху́цікі
Р. парху́ціка парху́цікаў
Д. парху́ціку парху́цікам
В. парху́ціка парху́цікаў
Т. парху́цікам парху́цікамі
М. парху́ціку парху́ціках

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Пархуцік П. А. 2/311; 5/286; 6/42, 369, 412; 7/118, 152, 196, 5І5, 519; 9/443

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)