парфуме́рны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. парфуме́рны парфуме́рная парфуме́рнае парфуме́рныя
Р. парфуме́рнага парфуме́рнай
парфуме́рнае		 парфуме́рнага парфуме́рных
Д. парфуме́рнаму парфуме́рнай парфуме́рнаму парфуме́рным
В. парфуме́рны (неадуш.)
парфуме́рнага (адуш.)		 парфуме́рную парфуме́рнае парфуме́рныя (неадуш.)
парфуме́рных (адуш.)
Т. парфуме́рным парфуме́рнай
парфуме́рнаю		 парфуме́рным парфуме́рнымі
М. парфуме́рным парфуме́рнай парфуме́рным парфуме́рных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

парфуме́рны парфюме́рный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

парфуме́рны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да парфумерыі. Парфумерная вытворчасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

парфуме́рыя, -і, ж.

Араматычныя і касметычныя тавары, а таксама вытворчасць іх і гандаль імі.

|| прым. парфуме́рны, -ая, -ае.

П. аддзел.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

парфюме́рный

1. (относящийся к товарам) парфуме́рны, парфу́мны;

парфюме́рный магази́н парфуме́рны (парфу́мны) магазі́н;

2. (относящийся к производству) парфуме́рны, парфу́мны;

парфюме́рная промы́шленность парфуме́рная (парфу́мная) прамысло́васць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

КАРМІ́Н (франц. carmin ад араб. кірміз — кашаніль + лац. minium кінавар),

чырвоны фарбавальнік, які здабываюць з цел бяскрылых самак насякомых кашанілі. Выкарыстоўваюць для афарбоўкі гісталагічных прэпаратаў, як харч. і парфумерны фарбавальнік.

т. 8, с. 77

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

АДЭКАЛО́Н (ад франц. eau de Cologne літар, кёльнская вада),

парфумерны спіртаводны раствор пахучых рэчываў. Упершыню састаўлены на аснове цытрусавых алеяў: апельсінавага, мандарынавага, лімоннага і бергамотавага (1720-я г.). Гл. таксама Духі.

т. 1, с. 144

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

perfumery [pəˈfju:məri] n.

1. парфуме́рыя

2. парфуме́рная спра́ва

3. парфуме́рная фа́брыка

4. парфуме́рны магазі́н

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ДУХІ́,

парфумерны сродак; спіртавы ці спіртаводны раствор сумесей пахучых рэчываў — парфумерных кампазіцый і настояў. Маюць ад 10 да 50% кампазіцый, канцэнтраваныя — больш за 20%. У склад кампазіцыі звычайна ўваходзяць некалькі дзесяткаў розных пахучых рэчываў. Паводле характару паху падзяляюць на 2 групы: кветкавыя (імітуюць пах кветак) і фантазійныя (пах створаны фантазіяй парфумера). Д. сухія (сашэ) — пакецікі з паперы ці тканіны, напоўненыя цвёрдымі пахучымі рэчывамі (пялёсткі ружы, здробнены корань касача і інш.), якія кладуць у бялізну для надання ёй прыемнага паху. Гл. таксама Парфумерыя.

т. 6, с. 266

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

адэкало́н

(фр. eau de Cologne = літар. кёльнская вада)

спіртаводны раствор розных пахучых рэчываў, які выкарыстоўваецца як парфумерны сродак.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)