парашу́тны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. парашу́тны парашу́тная парашу́тнае парашу́тныя
Р. парашу́тнага парашу́тнай
парашу́тнае		 парашу́тнага парашу́тных
Д. парашу́тнаму парашу́тнай парашу́тнаму парашу́тным
В. парашу́тны (неадуш.)
парашу́тнага (адуш.)		 парашу́тную парашу́тнае парашу́тныя (неадуш.)
парашу́тных (адуш.)
Т. парашу́тным парашу́тнай
парашу́тнаю		 парашу́тным парашу́тнымі
М. парашу́тным парашу́тнай парашу́тным парашу́тных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

парашу́тны парашю́тный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

парашу́тны, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да парашута. Парашутны шоўк. // Прызначаны для скачкоў з парашутам. Парашутная вышка.

2. У склад якога ўваходзяць парашутысты. За паўгадзіны да захаду сонца, у поўным бязлюддзі ўсюды навокал, па той бок лесу,.. сеў парашутны дэсант. Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

парашу́тны Fállschirm -;

парашу́тны дэса́нт вайск. Fállschirmlandung f -, -en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

парашу́т, -а, М -шу́це, мн. -ы, -аў, м.

Прыстасаванне для скачка з самалёта ці спуску грузу з купалам, які раскрываецца ў паветры.

|| прым. парашу́тны, -ая, -ае.

П. дэсант.

П. спорт.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

авіяцы́йна-парашу́тны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. авіяцы́йна-парашу́тны авіяцы́йна-парашу́тная авіяцы́йна-парашу́тнае авіяцы́йна-парашу́тныя
Р. авіяцы́йна-парашу́тнага авіяцы́йна-парашу́тнай
авіяцы́йна-парашу́тнае		 авіяцы́йна-парашу́тнага авіяцы́йна-парашу́тных
Д. авіяцы́йна-парашу́тнаму авіяцы́йна-парашу́тнай авіяцы́йна-парашу́тнаму авіяцы́йна-парашу́тным
В. авіяцы́йна-парашу́тны (неадуш.)
авіяцы́йна-парашу́тнага (адуш.)		 авіяцы́йна-парашу́тную авіяцы́йна-парашу́тнае авіяцы́йна-парашу́тныя (неадуш.)
авіяцы́йна-парашу́тных (адуш.)
Т. авіяцы́йна-парашу́тным авіяцы́йна-парашу́тнай
авіяцы́йна-парашу́тнаю		 авіяцы́йна-парашу́тным авіяцы́йна-парашу́тнымі
М. авіяцы́йна-парашу́тным авіяцы́йна-парашу́тнай авіяцы́йна-парашу́тным авіяцы́йна-парашу́тных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Парашутны спорт 8/108—109; 10/409

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

ПАРАШУ́ТНЫ СПОРТ,

скачкі з парашутам з лятальных апаратаў, від авіяцыйнага спорту. Уключае ўласна спарт. скачкі (адзіночныя і групавыя) на дакладнасць прызямлення ў мішэнь радыусам 0,16 м з вышынь 800—1200 м і зацяжныя з выкананнем акрабатычных фігур у свабодным падзенні з вышынь 1800—2200 м. У праграмы спаборніцтваў таксама ўключаюцца і інш. віды скачкоў: вышынныя з вышынь 7000 м і больш; акрабатычныя; камбінаваныя; парашутнае мнагабор’е: скачкі на дакладнасць прызямлення, стральба з малакалібернай вінтоўкі, бег (крос), плаванне, і інш.

Узнік у канцы 1920 — пач. 1930-х г. Міжнар. парашутная камісія ў саставе Міжнар. авіяц. федэрацыі (ФАІ) з 1950. Першы чэмпіянат свету адбыўся ў 1951 (Югаславія). Рэкорды свету ФАІ рэгіструе ў 46 відах скачкоў. Найб. развіты П.с. у Германіі, ЗША, Канадзе, Польшчы, Расіі, Францыі і інш.

На Беларусі П.с. развіваецца з 1930-х г. Федэрацыя П.с. Беларусі створана ў 1995. Чэмпіянаты рэспублікі праводзяцца з 1953. Сярод бел. спартсменаў — чэмпіён свету і абс. чэмпіён Еўропы У.Гурны, чэмпіёны свету В.Слабадзянюк, М.​Дзмітраў.

А.​М.​Петрыкаў.

т. 12, с. 96

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

парашуты́зм, -у, м.

Парашутны спорт.

Піянеры парашутызму.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

парашю́тный парашу́тны;

парашю́тный прыжо́к парашу́тны скачо́к;

парашю́тный деса́нт парашу́тны дэса́нт;

парашю́тная вы́шка парашу́тная вы́шка.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)