парафія́нін, -а, мн. -фія́не, -фія́н, м.

Вернік якой-н. парафіі.

|| ж. парафія́нка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

парафія́нін

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. парафія́нін парафія́не
Р. парафія́ніна парафія́н
Д. парафія́ніну парафія́нам
В. парафія́ніна парафія́н
Т. парафія́нінам парафія́намі
М. парафія́ніне парафія́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

парафія́нін м., церк. прихожа́нин

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

парафія́нін, ‑а; мн. парафіяне, ‑фіян; м.

Веруючы, які адносіцца да якой‑н. парафіі. І цельшынскі звон, як відаць, добра ведаў звычаі сваіх парафіян, бо не спяшаўся канчаць скліканне. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

парафія́нін м. царк. Kírchgänger m -s, -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

парафія́нка, ‑і, ДМ ‑нцы; Р мн. ‑нак; ж.

Жан. да парафіянін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

парафія́не, -фіян (ед. парафія́нін м.) церк. прихожа́не

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прихожа́нин церк. прыхаджа́нін, -на м., парафія́нін, -на м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

parafianin

м. парафіянін, прыхаджанін

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

па́ства собир., церк. па́ства, -вы ж.; (прихожане) парафія́не, -фія́н, ед. парафія́нін, -на м., парафія́нка, -кі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)