парады́йна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
парады́йна - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

парады́йна нареч. пароди́йно

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

парады́йна-гратэ́скавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. парады́йна-гратэ́скавы парады́йна-гратэ́скавая парады́йна-гратэ́скавае парады́йна-гратэ́скавыя
Р. парады́йна-гратэ́скавага парады́йна-гратэ́скавай
парады́йна-гратэ́скавае
парады́йна-гратэ́скавага парады́йна-гратэ́скавых
Д. парады́йна-гратэ́скаваму парады́йна-гратэ́скавай парады́йна-гратэ́скаваму парады́йна-гратэ́скавым
В. парады́йна-гратэ́скавы (неадуш.)
парады́йна-гратэ́скавага (адуш.)
парады́йна-гратэ́скавую парады́йна-гратэ́скавае парады́йна-гратэ́скавыя (неадуш.)
парады́йна-гратэ́скавых (адуш.)
Т. парады́йна-гратэ́скавым парады́йна-гратэ́скавай
парады́йна-гратэ́скаваю
парады́йна-гратэ́скавым парады́йна-гратэ́скавымі
М. парады́йна-гратэ́скавым парады́йна-гратэ́скавай парады́йна-гратэ́скавым парады́йна-гратэ́скавых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

парады́йна-гратэ́скны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. парады́йна-гратэ́скны парады́йна-гратэ́скная парады́йна-гратэ́скнае парады́йна-гратэ́скныя
Р. парады́йна-гратэ́скнага парады́йна-гратэ́скнай
парады́йна-гратэ́скнае
парады́йна-гратэ́скнага парады́йна-гратэ́скных
Д. парады́йна-гратэ́скнаму парады́йна-гратэ́скнай парады́йна-гратэ́скнаму парады́йна-гратэ́скным
В. парады́йна-гратэ́скны (неадуш.)
парады́йна-гратэ́скнага (адуш.)
парады́йна-гратэ́скную парады́йна-гратэ́скнае парады́йна-гратэ́скныя (неадуш.)
парады́йна-гратэ́скных (адуш.)
Т. парады́йна-гратэ́скным парады́йна-гратэ́скнай
парады́йна-гратэ́скнаю
парады́йна-гратэ́скным парады́йна-гратэ́скнымі
М. парады́йна-гратэ́скным парады́йна-гратэ́скнай парады́йна-гратэ́скным парады́йна-гратэ́скных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

парады́йна-сатыры́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. парады́йна-сатыры́чны парады́йна-сатыры́чная парады́йна-сатыры́чнае парады́йна-сатыры́чныя
Р. парады́йна-сатыры́чнага парады́йна-сатыры́чнай
парады́йна-сатыры́чнае
парады́йна-сатыры́чнага парады́йна-сатыры́чных
Д. парады́йна-сатыры́чнаму парады́йна-сатыры́чнай парады́йна-сатыры́чнаму парады́йна-сатыры́чным
В. парады́йна-сатыры́чны (неадуш.)
парады́йна-сатыры́чнага (адуш.)
парады́йна-сатыры́чную парады́йна-сатыры́чнае парады́йна-сатыры́чныя (неадуш.)
парады́йна-сатыры́чных (адуш.)
Т. парады́йна-сатыры́чным парады́йна-сатыры́чнай
парады́йна-сатыры́чнаю
парады́йна-сатыры́чным парады́йна-сатыры́чнымі
М. парады́йна-сатыры́чным парады́йна-сатыры́чнай парады́йна-сатыры́чным парады́йна-сатыры́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

парады́йна-сатыры́чны пароди́йно-сатири́ческий

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пароди́йно нареч. парады́йна.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пароди́йно-сатири́ческий парады́йна-сатыры́чны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

МАРТЫ́НАЎ (Аляксандр Яўстаф’евіч) (20.7.1816, С.-Пецярбург — 28.8.1860),

расійскі акцёр; адзін з заснавальнікаў рэалізму ў рус. тэатры. Скончыў Пецярбургскае тэатр. вучылішча (1835). З 1836 у трупе Александрынскага т-ра. Ролі вызначаліся псіхалагізмам, віртуозным майстэрствам пераўвасаблення, шырокім творчым дыяпазонам — ад вострай сатырычнасці, часам парадыйна-гратэскнага камізму, да трагедыйнасці: Хлестакоў, Падкалёсін («Рэвізор», «Жаніцьба» М.​Гогаля), Мошкін («Халасцяк» І.​Тургенева), Мітрафан («Недаростак» Дз.​Фанвізіна), Фамусаў («Гора ад розуму» А.​Грыбаедава), Ціхан («Навальніца» А.​Астроўскага), Сінічкін («Леў Гурыч Сінічкін» Дз.​Ленскага) і інш.

А.Я.Мартынаў.

т. 10, с. 139

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ГО́ФМАН ((Hoffmann) Курт) (н. 12.11.1910, г. Фрайбург-ім-Брайсгаў, Германія),

нямецкі кінарэжысёр. З 1931 ставіў забаўляльныя фільмы. У 1950-я г. набыў папулярнасць як пастаноўшчык лёгкіх камедый: «Фанфары кахання» (1951), «Выкраданне сабінянак» (1953), «Феерверк» (1954) і інш. Творча выкарыстоўваючы прыёмы паліт. кабарэ і мюзік-хольных рэвю, стварыў сатыр. муз. фільмы ў форме парадыйна-гратэскавага эстр. агляду («Мы — вундэркінды», 1958), феерычнай кінааперэты («Прывіды ў замку Шпесарт», 1961) і інш. Яго фільмы маюць антыфаш. накіраванасць. Сярод экранізацый: «Прызнанне авантурыста Фелікса Круля» (1957, паводле Т.​Мана), «Шлюб пана Місісіпі» (1961, паводле Ф.​Дзюрэнмата). З 1970-х г. працаваў на тэлебачанні.

т. 5, с. 373

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)