Папе́рня

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Папе́рня
Р. Папе́рні
Д. Папе́рні
В. Папе́рню
Т. Папе́рняй
Папе́рняю
М. Папе́рні

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

папе́рня

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. папе́рня папе́рні
Р. папе́рні папе́рань
папе́рняў
Д. папе́рні папе́рням
В. папе́рню папе́рні
Т. папе́рняй
папе́рняю		 папе́рнямі
М. папе́рні папе́рнях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

папе́рня ж., уст. бума́жная фа́брика

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

папе́рня, ‑і, ж.

Уст. Папяровая фабрыка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Паперня

т. 12, с. 63

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Паперня (в., Лідскі р-н) 6/366; 8/90

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Паперня (в., Мінскі р-н) 1/216; 3/275; 7/248 (к.); 8/90

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

паперня

Том: 23, старонка: 446.

img/23/23-446_2228_Паперня.jpg

Гістарычны слоўнік беларускай мовы (1982–2017)

папе́рня Ст.-бел. Папяровы млын (XVI— XVII стст.).

□ в. Паперня Лід., в. Паперкі (1745), а цяпер в. Па́параткі (Па́паратка, Па́параць) Слаўг.

Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)

papiernia

ж. папяровая фабрыка; паперня

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)