папераме́нна, прысл.
Змяняючы адзін аднаго, па чарзе.
Чытаць п.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
папераме́нна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| папераме́нна |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
папераме́нна нареч. попереме́нно
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
папераме́нна, прысл.
На перамену адзін аднаму, па чарзе. Толькі тры-чатыры чалавекі з агульнага ліку [касцоў] папераменна мянцілі косы. Гартны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
папераме́нна прысл. разм. ábwechselnd
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
папераме́нна-по́люсны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
папераме́нна-по́люсны |
папераме́нна-по́люсная |
папераме́нна-по́люснае |
папераме́нна-по́люсныя |
| Р. |
папераме́нна-по́люснага |
папераме́нна-по́люснай
папераме́нна-по́люснае |
папераме́нна-по́люснага |
папераме́нна-по́люсных |
| Д. |
папераме́нна-по́люснаму |
папераме́нна-по́люснай |
папераме́нна-по́люснаму |
папераме́нна-по́люсным |
| В. |
папераме́нна-по́люсны (неадуш.)
папераме́нна-по́люснага (адуш.) |
папераме́нна-по́люсную |
папераме́нна-по́люснае |
папераме́нна-по́люсныя (неадуш.)
папераме́нна-по́люсных (адуш.) |
| Т. |
папераме́нна-по́люсным |
папераме́нна-по́люснай
папераме́нна-по́люснаю |
папераме́нна-по́люсным |
папераме́нна-по́люснымі |
| М. |
папераме́нна-по́люсным |
папераме́нна-по́люснай |
папераме́нна-по́люсным |
папераме́нна-по́люсных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
упераме́жку, прысл.
Папераменна чаргуючыся, перамяжоўваючыся.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
попереме́нно нареч. папераме́нна, напераме́нку;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
перазво́ньваць, -аю, -аеш, -ае; незак.
1. гл. перазваніць.
2. Званіць папераменна ці адначасова ва ўсе званы.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
перазво́ньваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.
1. Незак. да перазваніць.
2. Званіць папераменна ва ўсе званы. // Звінець папераменна (пра званы, званочкі).
3. Папераменна звінець, удараючыся аб што‑н. або адно аб адно. Глуха гудзелі і перазвоньвалі металам гарматныя вежы. Лынькоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)