папатачы́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
папатачу́ |
папато́чым |
| 2-я ас. |
папато́чыш |
папато́чыце |
| 3-я ас. |
папато́чыць |
папато́чаць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
папатачы́ў |
папатачы́лі |
| ж. |
папатачы́ла |
| н. |
папатачы́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
папатачы́ |
папатачы́це |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
папатачы́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
папатачы́ць, ‑тачу, ‑точыш, ‑точыць; зак., што і чаго.
Разм. Тачыць доўга, неаднаразова (на станку і пад.); натачыць многа (дэталей і пад.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
папатачы́ць и папато́чваць сов. (долго, неоднократно — на станке и т.п.) поточи́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
папато́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што і чаго.
Разм. Тое, што і папатачыць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
поточи́тьI сов. (поострить) павастры́ць, (долго) папавастры́ць; (на точиле) патачы́ць, (долго, неоднократно) папатачы́ць, папато́чваць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)