панці́раваць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
панці́рую |
панці́руем |
| 2-я ас. |
панці́руеш |
панці́руеце |
| 3-я ас. |
панці́руе |
панці́руюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
панці́раваў |
панці́равалі |
| ж. |
панці́равала |
| н. |
панці́равала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
панці́руй |
панці́руйце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
панці́руючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
панці́раваць несов., карт. понти́ровать
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
панці́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; незак.
У картачнай гульні — рабіць стаўку супраць банка.
[Ад фр. ponter.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
панці́раваць
(фр. ponter)
рабіць стаўку супраць банка ў картачнай гульні.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
понти́ровать несов., карт. панці́раваць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Понт ’бачнасць (памылковая)’ (Мат. Гом.), панто́вы ’добры’ ў выразе: Яна дзеўчына пантовая, што і казаць (Жд. 1) — магчыма, тут маецца на ўвазе ’добры з выгляду’. Найбольш верагодна з рус. жарг. понт ’падман, хітрасць’, для понту ’для выгляду’, понт бить ’выяўляць з сябе чэснага чалавека’, паходжанне якіх не да канца высветленае. Параўн. балг. жарг. пунт ’падман’ ад тур. punt ’падман, хітрасць’ < італ. punto (БЕР, 5, 854), параўн. таксама італ. puntèllo ’хітрасць’; серб.-харв. punta ’падман’. Скок (3, 78) выводзіць з ням. Bund ’узрушэнне ад несапраўднай весткі’ і суадносіць з bunt ’узрушэнне, бунт’, што сумнеўна. Танкоў (Опыт исследования воровского языка, Казань, 1930, 15) звязвае з франц. ponter ’панціраваць, рабіць стаўку ў гульні’, што тлумачыць рус. жарг. пантер ’ігрок-аферыст’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)