пану́дзіць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. пану́дзіць -
Прошлы час
м. - -
ж. -
н. пану́дзіла

Іншыя варыянты: панудзі́ць.

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

панудзі́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. пануджу́ пану́дзім
2-я ас. пану́дзіш пану́дзіце
3-я ас. пану́дзіць пану́дзяць
Прошлы час
м. панудзі́ў панудзі́лі
ж. панудзі́ла
н. панудзі́ла
Дзеепрыслоўе
прош. час панудзі́ўшы

Іншыя варыянты: пану́дзіць.

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пану́дзіць сов., безл. потошни́ть, помути́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пану́дзіць, ‑дзіць; безас. зак.

Нудзіць (у 1 знач.) некаторы час.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)