паначышча́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; зак.

1. чаго. Чысцячы, нарыхтаваць многа чаго-н.

П. рыбы.

2. што. Начысціць, вычысціць усё, многае.

П. гузікі мундзіраў.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

паначышча́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. паначышча́ю паначышча́ем
2-я ас. паначышча́еш паначышча́еце
3-я ас. паначышча́е паначышча́юць
Прошлы час
м. паначышча́ў паначышча́лі
ж. паначышча́ла
н. паначышча́ла
Загадны лад
2-я ас. паначышча́й паначышча́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час паначышча́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

паначышча́ць сов. (во множестве) начи́стить

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паначышча́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

1. чаго. Чысцячы, нарыхтаваць многа чаго‑н. Паначышчаць рыбы.

2. што. Начысціць, вычысціць усё, многае. Паначышчаць гузікі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

начи́стить сов.

1. (хорошо вычистить) начы́сціць, мног. паначышча́ць; (натереть) наце́рці, нашарава́ць; (наваксить) наваксава́ць;

2. (наготовить, чистя — от кожуры) начы́сціць, мног. паначышча́ць; наабіра́ць; наскрэ́бці; налу́шчыць, налуза́ць; наперабіра́ць; см. чи́стить​ 1, 2;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)