панака́зваць, -аю, -аеш, -ае; зак., каму і без дап.

Наказаць, паведаміць усім, многім.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

панака́зваць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. панака́зваю панака́зваем
2-я ас. панака́зваеш панака́зваеце
3-я ас. панака́звае панака́зваюць
Прошлы час
м. панака́зваў панака́звалі
ж. панака́звала
н. панака́звала
Загадны лад
2-я ас. панака́звай панака́звайце
Дзеепрыслоўе
прош. час панака́зваўшы

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

панака́зваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каму і без дап.

Паказаць, паведаміць усім, многім. [Бацька:] — Дык мы ж твайго вяселля не гулялі, то дома параіліся ды сёння і згуляем.. Я ўжо там і гасцям панаказваў. Сабаленка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)