паліва́чка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж. (разм.).

Тое, што і лейка (у 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

паліва́чка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. паліва́чка паліва́чкі
Р. паліва́чкі паліва́чак
Д. паліва́чцы паліва́чкам
В. паліва́чку паліва́чкі
Т. паліва́чкай
паліва́чкаю		 паліва́чкамі
М. паліва́чцы паліва́чках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

паліва́чка ж., разг. (сосуд для поливки растений) ле́йка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паліва́чка, ‑і, ДМ ‑чцы; Р мн. ‑чак; ж.

Разм. Пасудзіна для палівання ў выглядзе вядра з упаянай у яго трубкай; лейка (у 2 знач.). Купала хадзіў у расхінутым фрэнчы з палівачкай у руках і апырскваў кветкі. Рамановіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паліва́чка ж. Gíeßkanne f -, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

watering can [ˈwɔ:trɪŋkæn] n. ле́йка, паліва́чка

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

watering can, watering pot

паліва́чка f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Gíeßkanne f -, -n паліва́чка

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

polewaczka

ж. палівачка

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Sprítzkanne f -, -n ле́йка, паліва́чка

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)