па́льцавы гл. палец.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

па́льцавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. па́льцавы па́льцавая па́льцавае па́льцавыя
Р. па́льцавага па́льцавай
па́льцавае		 па́льцавага па́льцавых
Д. па́льцаваму па́льцавай па́льцаваму па́льцавым
В. па́льцавы (неадуш.)
па́льцавага (адуш.)		 па́льцавую па́льцавае па́льцавыя (неадуш.)
па́льцавых (адуш.)
Т. па́льцавым па́льцавай
па́льцаваю		 па́льцавым па́льцавымі
М. па́льцавым па́льцавай па́льцавым па́льцавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

па́льцавы пальцево́й; (в столярном деле — ещё) шипово́й

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

па́льцавы, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да пальца (у 1 знач.). Пальцавы сустаў.

2. Спец. Які мае механічныя пальцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

па́лец, -льца, мн. -льцы, -льцаў, м.

1. Адна з пяці рухомых канцавых частак кісці рукі, ступні нагі (у чалавека) або лапы (у жывёлы).

Безыменны палец.

2. У машынах, механізмах і пад.: замацаваная дэталь у выглядзе акруглага стрыжня (спец.).

Поршневы п.

◊

Праз пальцы глядзець на каго-што (разм., неадабр.) — свядома не заўважаць каго-, што-н.; абыякава ставіцца да каго-, чаго-н.

Ведаць як свае пяць пальцаў каго-што (разм.) — ведаць вельмі добра.

Пальцам паказваць на каго-што (разм.) — указваць, звяртаць асобую ўвагу на каго-, што-н.

|| памянш. па́льчык, -а, мн. -і, -аў, м. (да 1 знач.).

|| прым. па́льцавы, -ая, -ае.

П. сустаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ко́лава-па́льцавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ко́лава-па́льцавы ко́лава-па́льцавая ко́лава-па́льцавае ко́лава-па́льцавыя
Р. ко́лава-па́льцавага ко́лава-па́льцавай
ко́лава-па́льцавае		 ко́лава-па́льцавага ко́лава-па́льцавых
Д. ко́лава-па́льцаваму ко́лава-па́льцавай ко́лава-па́льцаваму ко́лава-па́льцавым
В. ко́лава-па́льцавы (неадуш.)
ко́лава-па́льцавага (адуш.)		 ко́лава-па́льцавую ко́лава-па́льцавае ко́лава-па́льцавыя (неадуш.)
ко́лава-па́льцавых (адуш.)
Т. ко́лава-па́льцавым ко́лава-па́льцавай
ко́лава-па́льцаваю		 ко́лава-па́льцавым ко́лава-па́льцавымі
М. ко́лава-па́льцавым ко́лава-па́льцавай ко́лава-па́льцавым ко́лава-па́льцавых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пальцево́й па́льцавы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

palcowy

пальцавы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

шипово́й​I

1. (относящийся к колючке на растении) калю́чкавы;

2. техн. шыпавы́;

3. стол. па́льцавы;

4. (относящийся к шипу на подкове) га́кавы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ЖНЯЯ́РКА,

машына для скошвання с.г. культур і транспартавання скошанай масы ў малацільны апарат камбайна (пры прамым камбайнаванні) або ўкладкі яе на поле ў валкі ці ў рассціл (пры раздзельнай уборцы). Асн. рабочыя органы — рэжучы апарат, матавіла, шнэк, транспарцёр.

Шнэкавыя Ж. (хедэры) бываюць навясныя (на збожжаўборачныя камбайны) або прычапныя да трактара; валковыя (платформавыя) — самаходныя ці ў агрэгаце з трактарамі, самаходнымі шасі, камбайнамі. Валковыя Ж. паводле размяшчэння рэжучага апарата падзяляюцца на франтальныя і бакавыя, паводле спосабу фармавання валкоў — на адна-, двух- і трохпаточныя (фармуюць валок рэзальным апаратам або яшчэ з дапамогай 1 ці 2 транспарцёраў). Ж. бываюць універсальныя і спецыяльныя (для ўборкі пэўных культур). Напр., зернебабовая Ж. — навясная на камбайны машына для скошвання і ўкладкі ў валкі зернебабовых культур (у т. л. зялёнага гарошку, іх сумесей) і палеглай збажыны. Мае пальцавы рэжучы апарат са сцёблападымальнікам, універсальнае эксцэнтрыкавае матавіла, раменна-планкавы транспарцёр, платформу, механізм прывода і інш. Шырыня захопу Ж. ад 3,5 да 17 м, прадукцыйнасць ад 1,2 да 8 га/гадз.

Жняяркі: 1 — навясная з універсальным матавілам для раздзельнай уборкі збожжа; 2 — збожжавая прычапная да трактароў; 3 — зернебабовая; 4 — канапляная жняярка-снопавязалка.

т. 6, с. 437

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)