Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
па́лачкаж.
1.в разн. знач. па́лочка;
бараба́нныя ~кі — бараба́нные па́лочки;
дырыжо́рская п. — дирижёрская па́лочка;
чарадзе́йная п. — фольк. волше́бная па́лочка;
2. тро́сточка;
3. пру́тик м.;
○ п. Ко́ха — па́лочка Ко́ха;
◊ п.-выруча́лачка — фольк. па́лочка-выруча́лочка
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
па́лачка, ‑і, ДМ ‑чцы; Рмн. ‑чак; ж.
1.Памянш.-ласк.да палка. // Прадмет у выглядзе ўказкі, якім карыстаецца дырыжор, кіруючы аркестрам. Капельмайстар стаіць перад аркестрам, гатовы ўзмахнуць палачкай.Крапіва.
2.Разм. Перпендыкулярная рыска на пісьме. Колькі думак было некалі ў маленстве пра школу, пра таго чароўнага настаўніка, які будзе паказваць, як пісаць палачкі.Кулакоўскі.Тры палачкі ўдоўж і тры ўпапярок. Янка Гарбач так заўсёды падпісваецца.Бядуля.
3. У медыцыне — бактэрыя, падобная па форме на прадаўгаватую рыску; бацыла. Кішэчная палачка. Туберкулёзная палачка.
4.звычайнамн. (па́лачкі, ‑чак). Светлачуллівыя клеткі сятчаткі вока пазваночных жывёл і чалавека, падобныя па форме на прадаўгаватую рыску.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
па́лачкаж.
1. Stöckchen n -s, -, Stäbchen -s, -;
дырыжо́рская па́лачка Dirigéntenstab m -(e)s, -stäbe, Táktstock m -(e)s, -stöcke;
бараба́нная па́лачка Trómmelschlägel -s, -;
чаро́ўная па́лачка Záuberstab m;
2.біял., мед. Baktéri¦e f -, -n, Baktérium n -s, -ri¦en, Bazíllus m -, -llen;
◊
па́лачка-выруча́лачка (гульня) Verstéck mit Ánschlag
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
па́лка, -і, ДМ -лцы, мн. -і, -лак, ж.
Зрэзаны тонкі ствол або тоўстая галіна без сукоў, што ўжыв. як апора пры хадзьбе і для іншых мэт, а таксама ўвогуле прадмет такой формы.
Ісці, абапіраючыся на палку.
Сукаватая п.
Лыжныя палкі.
Палкі ў колы ўстаўляць (перан.: свядома перашкаджаць якой-н. справе).
◊
З-пад палкі (разм.) — пад прымусам (рабіць што-н.).
Палка з двума канцамі — пра тое, што можа скончыцца і добра і дрэнна.
|| памянш.па́лачка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж.
П. выручалачка (перан.: пра таго, хто заўсёды дапамагае, выручае; разм.).
○
Палачка Коха — туберкулёзная бацыла.
|| прым.па́лачны, -ая, -ае.
Палачная дысцыпліна (перан.: пра дысцыпліну, якая падтрымліваецца жорсткімі мерамі).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Коха палачка 6/87
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Тыфозная палачка 1/544
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)