1.
2. Лекавая вадкасць, якой палошчуць горла, рот.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
1.
2. Лекавая вадкасць, якой палошчуць горла, рот.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| паласка́ння | |
| паласка́нню | |
| паласка́ннем | |
| паласка́нні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
1.
2. Лекавая вадкасць (настой, раствор і пад.), якой палошчуць рот, горла.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
1. (дзеянне) Spülen
2. (вадкасць) Múndwasser
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
паласка́ць, -лашчу́, -ло́шчаш, -ло́шча; -лашчы́; -ласка́ны;
1. Прамываць пасля мыцця, апускаючы ў чыстую ваду.
2. Прамываць для ачысткі, дэзынфекцыі або з лячэбнай мэтай.
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
полоска́ние
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
дапаласка́ць, ‑лашчу, ‑лошчаш, ‑лошча;
Скончыць
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
płukanie
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
wypłukanie
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)