пала́бскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пала́бскі |
пала́бская |
пала́бскае |
пала́бскія |
| Р. |
пала́бскага |
пала́бскай
пала́бскае |
пала́бскага |
пала́бскіх |
| Д. |
пала́бскаму |
пала́бскай |
пала́бскаму |
пала́бскім |
| В. |
пала́бскі (неадуш.)
пала́бскага (адуш.) |
пала́бскую |
пала́бскае |
пала́бскія (неадуш.)
пала́бскіх (адуш.) |
| Т. |
пала́бскім |
пала́бскай
пала́бскаю |
пала́бскім |
пала́бскімі |
| М. |
пала́бскім |
пала́бскай |
пала́бскім |
пала́бскіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пала́бскі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да палабаў. Палабскія славяне. Палабская мова.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пола́бский пала́бскі;
пола́бский язы́к пала́бская мо́ва.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ПАЛА́БСКАЯ МО́ВА,
мёртвая мова; належыць да зах.-слав. моў (гл. Славянскія мовы). Была пашырана да 1-й пал. 18 ст. па левым беразе р. Лаба (Эльба; цяпер тэр. зямлі Ніжняя Саксонія, Германія). Адметныя рысы П.м.: захаванне насавых галосных, аорыста і імперфекта, рэшткаў парнага ліку, рухомы націск, спрашчэнне скланення, вял. колькасць ням. запазычанняў у лексіцы і інш. Пісьменства не мела, але ў 17—18 ст. было складзена некалькі слоўнікаў і запісаны некаторыя тэксты на П.м. Асн. помнікі палабскага пісьменства — нататкі палабскага селяніна Я.П.Шульцэ і ням.-палабскі слоўнік К.Хеніга на 5 тыс. слоў. Сярод даследчыкаў П.м. — Т.Лер-Сплавінскі, К.Палянскі (этымалагічны слоўнік П.м.), А.Я.Супрун і інш.
Літ.:
Супрун А.Е. Полабский язык. Мн., 1987.
А.В.Зінкевіч.
т. 11, с. 531
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)