пакаро́чваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. пакаро́чваю пакаро́чваем
2-я ас. пакаро́чваеш пакаро́чваеце
3-я ас. пакаро́чвае пакаро́чваюць
Прошлы час
м. пакаро́чваў пакаро́чвалі
ж. пакаро́чвала
н. пакаро́чвала
Загадны лад
2-я ас. пакаро́чвай пакаро́чвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час пакаро́чваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пакаро́чваць несов. укора́чивать, де́лать коро́че

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пакаро́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да пакараціць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пакаро́чваць, пакараці́ць kürzer máchen; verkürzen vt; (áb)kürzen vt (тс. пра тэрмін)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

окора́чивать несов. замно́га пакаро́чваць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

укора́чивать несов. укаро́чваць, пакаро́чваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пакаро́чванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. пакарочваць — пакараціць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пакаро́чвацца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да пакараціцца.

2. Зал. да пакарочваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

караці́ць, ‑рачу, ‑роціш, ‑роціць; незак., што.

Рабіць карацейшым; пакарочваць. Караціць паліто. Караціць плацце. Караціць артыкул.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

verkürzen vt скарача́ць, змянша́ць; пакаро́чваць;

ein verkürzter Wárenumsatz скаро́чаны тавараабаро́т

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)